• Nynke

Volg de procestherapie van Nynke, deel 5: de angstsessie




Na de verdrietsessie is het vele huilen verleden tijd. Ik merk ik dat ik steeds meer bezig ben met het het geven en ontvangen van feedback en het aangeven van grenzen. Bij sterke persoonlijkheden vind ik dit het allermoeilijkste. Iets wat niet geheel gek of bijzonder is, want dit is iets wat ik in mezelf herken en verafschuw. Ik weet dat ik een behoorlijk pittig karakter kan hebben en erg direct ben. Hierbij klinken dingen voor mij als volstrekt logisch, maar blaas ik een ander omver. Daarnaast wind ik er niet altijd doekjes omheen, waarbij ik het heel erg moeilijk vind om rekening te houden met andermans gevoelens. Ik ben meerdere malen dan ook als ‘onaardig’ bestempeld, terwijl ik het dan in mijn ogen gewoon goed bedoelde. Ik wilde iemand helpen met mijn (iets te directe) feedback, zonder iemand te willen kwetsen. Nu ik van mezelf weet dat dit soms te lomp over kan komen, ben ik elke keer als ik iemand feedback geef, bang dat ik de ander kwets. Het minder ongezouten mijn mening geven, is iets wat ik echt nog moet leren, waarbij ik rekening moet houden met de gevoelens van de ander. Dit oefen ik: ik ga het gesprek aan over het gevoel dat ik krijg als een ander wegvlucht na het krijgen van feedback van mij. Hierbij probeer ik te achterhalen wat het met de ander deed, maar ook hoe ik het beter had kunnen brengen. Het tegengestelde gevoel wat ik ervaar, is dat ik zelf ook niet goed directe, ongezouten feedback kan. Ik voel me dan heel klein worden en verdrietig worden van binnen. Ik ben dan bang dat ik niet goed genoeg ben en dat ook maar een klein ding van kritiek, betekent dat iemand mij als totale mens niet meer leuk vindt. De manier hoe ik hiermee om moet gaan, ben ik nog erg aan het oefenen. Als ik zelf voel dat feedback ongegrond is, of dat ik me hier niet fijn bij voel, spreek ik nu inmiddels wel mijn gevoelens uit, waar ik dit eerder ‘maar liet’ voor de goede vrede. Het lukt wel, maar gaat met vallen en opstaan. Ondanks dat ik pittig was in het geven van feedback, heb ik het altijd moeilijk gevonden om mijn grenzen aan te geven. Ook daar ben ik mee aan het oefenen, want dat heb ik 27 jaar niet gedaan. Bij iedereen om me heen merk ik dat ze eraan moeten wennen: ik die mijn grenzen aangeeft. En elke keer dat ik de kans krijg, besef ik me: dit is weer een les om te leren. Hierbij besef ik me, dat ik deze les keer op keer krijg van het universum, totdat ik het kan. Dat klinkt allemaal heel erg mooi en makkelijk, maar dat is het allesbehalve.

Een collega bij wie ik mijn grens aangaf, werd woedend en liep weg. Natuurlijk nooit mijn bedoeling… maar het gebeurde. Toen ik, na een paar dagen, toch de leeuwenkooi in durfde te stappen en hier het gesprek over aanging, bleek het allemaal wel mee te vallen en was er ietwat overdreven gereageerd…. Alle negatieve gedachten die ik had gevormd (ze zal me wel niet mogen, ze vindt me vast irritant, ze vindt zeker dat ik mijn werk heel slecht doe), waren volledig ongegrond en niet waar gebleken. En achteraf besefte ik me: door dit te oefenen, kom ik er achter dat mijn gedachten vaak negatiever zijn dan de werkelijkheid is.


Tijdens de angst sessie bespreek ik met Haike dat ik soms mijn ex-partner mis. Juist ja, die man die me al dat vreselijks heeft aan gedaan zoals ik in de vorige blogs heb beschreven. Met mijn hoofd kan ik dit niet begrijpen, maar mijn hart mist hem soms wel. Haike legt me uit dat dit te maken heeft met mijn negatieve koppeling van liefde aan afwijzing. “Als je vaak bent afgewezen, gaat de afwijzing gelijk staan aan liefde, want het is aandacht. Je gaat in wezen steeds weer op zoek naar die afwijzing, omdat dat de manier is waarop je liefde hebt geleerd. Dat is ook de reden waarom kinderen, maar ook volwassenen, steeds negatieve aandacht vragen.” Omdat dit nog niet helemaal uit mijn systeem verdwenen is, zal ik op zoek gaan naar afwijzing. Dit zit in kleine dingen die ik mezelf vertel, mijn eigen verhaal: ‘Zie je wel, ze mogen me niet’. Of de dingen die ik zelf doe: ‘Als ik maar te hoge doelen aan mezelf stel, haal ik ze niet’. Op die manier creëer ik soms ook mijn eigen afwijzing. Dit was een nieuw inzicht, zo had ik het nog nooit bekeken en besefte me, dat ik echt een ontzettend goede saboteur blijk te zijn van mijn eigen geluk. Omdat ik het patroon ook herken bij mijn ouders, besloot ik dat ik dit patroon wilde doorbreken. Dit door middel van de therapiesessies met Haike, maar ook door het mediteren weer op te pakken. Door positieve affirmaties en het bijhouden van een positief dagboek waarbij ik alleen maar goede dingen over mezelf opschrijf, wil ik deze verbindingen in mijn hoofd veranderen. De ladingen die hieraan gekoppeld zijn en waar ook emoties bij horen, zijn verspreid te vinden in mijn lichaam. In mijn voorhoofd voel ik de angst om het anders te gaan doen, mijn been reageert dat ik bang ben om eroverheen te stappen en vervolgens voel ik het verdriet dat het nog niet allemaal weg lijkt te zijn.

Een van de ladingen die in mijn lijf zitten blijkt gefragmenteerd te zijn, hij is als het ware geëxplodeerd en verspreid door mijn lijf in stukjes verdeeld. Haike is dat nog niet eerder tegengekomen. Ik herken dat dingen bij mij altijd anders gaan dan normaal. Haike leert mij een andere techniek waarbij mijn gevoelscentrum als een soort stofzuiger alle deeltjes meeneemt en neutraliseert. Na de sessie ben ik uitgeput, maar voel ik me een heel stuk lichter. Op de een of andere manier, is het me weer gelukt om als een ander mens de kamer uit te komen en ben ik benieuwd hoe ik dit in mijn eigen dagelijkse praktijk ook weer zal voelen en terug zien.

* Opmerking van Nynke: Om de privacy van mij en mijn geliefden te beschermen heb ik mijn naam en sommige herkenbare details in het verhaal veranderd.


* Klik hier voor deel 1 t/m 4 van de procestherapie van Nynke.


* Het volgende deel van de procestherapie, de angstsessie, wordt gepubliceerd op 13 maart 2021.


* Herken je jezelf in Nynkes verhaal of heb je andere problemen waar je hulp bij nodig hebt, aarzel dan niet om contact met mij op te nemen.


37 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven
Ja, ik meld mij aan voor de nieuwsbrief!
  • Facebook Basic Square
  • LinkedIn Social Icon

Haike Germann Centrum voor Emotieve Therapie, Europalaan 2, 3526 KS Utrecht, 06-46495505

Centrum voor Emotieve Therapie is een handelsnaam van Haike Germann therapie & training

 

© Emotieve Therapie: Dudra OV © Video en portretfoto's Haike: Rens Plaschek © Video Aleida en Robin: Pepeditts